Urodzona w 1976 r. w Toruniu. W latach 1996- 2001 studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu na kierunku malarstwo sztalugowe w pracowni profesora Lecha Wolskiego oraz w latach 1997- 1999 ceramika w pracowni dodatkowej profesor Hanny Brzuszkiewicz. W 2001 roku dyplom z wyróżnieniem z malarstwa u prof. L. Wolskiego. W dorobku artystycznym ma kilka wystaw indywidualnych i kilkadziesiąt zbiorowych w kraju i za granicą. Brała udział w polskich i międzynarodowych projektach artystycznych. Jej prace są własnością min. Uniwersytetu Getynga, Muzeum Srema w Serbii oraz znajdują się w licznych zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą. Jest członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków od 2002r.

W moich pracach najważniejszy jest kolor i jego energia, która buduje formę w obrazie. Pokazuję świat w żywych, nasyconych barwach, dzięki którym obrazy stają się bardzo optymistyczne. Myślę, że takie powinno być malarstwo, powinno pozwolić wejść choć na chwilę, w radośniejszy, bliższy człowiekowi świat. Takich pozytywnych emocji i niezapomnianych wrażeń od zawsze dostarcza mi obcowanie z naturą. To moje główne źródło inspiracji pomimo tego, że mieszkam w mieście.  Nie akceptuję dominującego na ulicach miast chaosu ale bardzo lubię jego twórczą energię. Maluję abstrakcyjne obrazy inspirowane naturą i tętniącym życiem miasta.

“Pani Marlena Rakoczy w swoich pracach malarskich (…) zainspirowana jest, jak sama to określa tematyką kwiatowo-floralną. W moim odczuciu ten świat przyrody jest zakodowany w jej podświadomości, wchłonięty i zatrzymany w sobie we wczesnych latach dzieciństwa i młodości. Ta fascynacja kolorowym światem, wyostrzenie i wyczulenie zmysłów na bogactwo fauny i flory znajduje materializację w niepowtarzalnych osobistych kreacjach malarskich. Oczywiście wybiera współczesny język malarski poszukując własnej tożsamej formy dla tego tematu, zgodnej z własnymi odczuciami estetycznymi, dodaje jakby do tych wartości pewien rodzaj ekspresyjnego kodowanego pisma. Te kameralne w swojej skali obrazy w części nawiązują do kompozycji stylu zwanego “all-over” nie mającego początku czy końca ani wyraźnego centrum kompozycyjnego. Malarstwo Pani Marleny przywołuje optykę widzenia przez szkło powiększające, powierzchnie jej płócien sugerują czasami powiększony pointylizm wzbogacony o wyrazistą fakturę przechodzącą fragmentami w dominującą strukturę reliefową. Zestawienia kolorystyczne prac Marleny Rakoczy operują pełną chromatyką o tonacjach mocno rozjaśnionych emanujących migotliwością i szczególnym widzeniem światła, wykorzystującym efekt podświetlania (widzenia pod światło) i oświetlenia zgodnego z kierunkiem patrzącego. Pani Marlena Rakoczy w swoich pracach przedstawiła spójną dojrzałą koncepcję malarstwa. Wykazała dużą biegłość formalną i warsztatową. Zasygnalizowała istotne zagadnienia plastyczne wpisując się w nurt współczesnego malarstwa wykorzystującego charakter intymnej osobistej wypowiedzi w gęstej siatce wyobrażeń i swoistych rytmów w charakterze indywidualnego pisma.(…)”

(Recenzja pracy dyplomowej, art. mal. prof. Krzysztof Pituła)